Showing posts with label Δράση. Show all posts
Showing posts with label Δράση. Show all posts

Tuesday, December 9, 2014

Δράσεις για ένα Δίκτυο Πολιτικής Συνεννόησης

Μερικές σκόρπιες σκέψεις, ενόψει της πρώτης δημόσιας εκδήλωσης που οργανώνει το Δίκτυο Πολιτικής Συνεννόησης και της σχετικής συζήτησης διαμόρφωσης της ατζέντας:
  1. Το πολιτικό τοπίο είναι γεμάτο ριζοσπαστικές, μεταρρυθμιστικές, συντηρητικές και αντιδραστικές προτάσεις. Τόσες πολλές, που καμία θετική από αυτές δεν αποκτά κρίσιμη μάζα.
  2. Ένα Δίκτυο Συνεννόησης είναι καλό να εστιάσει σε αυτό που μπορεί, σε αντιδιαστολή με αυτό που θα ήθελε. Είναι, πχ., βραχυπρόθεσμα ανώφελο να προωθεί θεσμικές αλλαγές, όσο δεν έχει την απαιτούμενη πολιτική δύναμη ή/και ευρεία στήριξη της κοινής γνώμης
  3. Αν το ζητούμενο είναι η σύνθεση απόψεων, πιθανές ευρείες πολιτικές θέσεις και εξαγγελίες θα οδηγήσουν τη συζήτηση γύρω από το κόμμα και την τελεία, όπως τόσα χρόνια. Τα σημεία συμφωνίας χρειάζεται να κρατηθούν στο ελάχιστο.
  4. Τουλάχιστον σε πρώτη φάση, το Δίκτυο χρειάζεται να παραμείνει άτυπο. Τα μαγαζάκια δεν είναι ελκυστικά.
  5. Χρειάζεται αποτέλεσμα που να μένει και να αθροίζεται με άλλα αποτελέσματα. Αυτό γίνεται μόνο με δράσεις.
Σε εφαρμογή των παραπάνω, η στάση και ενδεχόμενες δράσεις του Δικτύου, όπως και κάθε πολιτικής πρωτοβουλίας, θα μπορούσαν να είναι:
  1. Πολιτική συνεννόηση βάσει κοινά αποδεκτών κανόνων.
    Το Δίκτυο μπορεί να συμμετέχει και να ενισχύει τον διάλογο που τους σέβεται και να απέχει και αποδοκιμάζει τον «διάλογο» που τους απαξιώνει. Ένα πιθανό τέτοιο σύνολο είναι οι «Κανόνες ήθους του δημοσίου διαλόγου».
  2. Λειτουργία και δράσεις υπέρ της ουσιαστικής τήρησης των θεσμών. Κάτι σαν «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα»...
    Καλό παράδειγμα τέτοιας δράσης υπήρξε η προσφυγή της Δράσης στο ΣτΕ για τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων. Πιθανά επόμενα βήματα:
    • Τα δάνεια των κομμάτων
    • Η χρηματοδότηση των κομμάτων
    • «Πόθεν έσχες» για όλους τους αιρετούς και τα στελέχη της κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης αντί για το τωρινό «πόσα έσχες»
    • Εύρεση και εφαρμογή ψηφισμένων αλλά ανενεργών μεταρρυθμίσεων
    • Παρατηρητήριο συνέπειας, νομιμότητας, ήθους κτλ. βουλευτών, υπουργών, ΓΓ. κτλ.
  3. Αξιοποίηση και ενίσχυση ήδη διατυπωμένων πολιτικών, αλλά όχι κομματικών, προτάσεων που αφορούν τους πολίτες όλου του πολιτικού φάσματος
    Μια τέτοια είναι η υποτιμημένη και παραμελημένη διαπίστωση ότι «Οι φορολογούμενοι έχουμε κι εμείς δικαιώματα».
  4. Πολιτική σύγκλιση σε περιορισμένη βάση, πχ. της αυστηρής λειτουργίας των θεσμών, της ταχείας απονομής δικαιοσύνης και της κατάργησης των πελατειακών σχέσεων. Διεύρυνση αυτής της βάσης μόνο με ομοφωνία.
Ο διάλογος είναι χρήσιμος και ο συντονισμός μεταξύ συγγενών πολιτικών χώρων και δυνάμεων επιβεβλημένος. Ωστόσο, χρειάζεται δράση, κάτι που να μένει στο τέλος της ημέρας, πέρα από τις καλές προθέσεις και τις βελτιωμένες προσωπικές σχέσεις.  Για να αναπολούμε στο μέλλον τι καταφέραμε και όχι τι προσπαθήσαμε...

Monday, June 3, 2013

Οι Εξελίξεις στη Δράση μετά το Συνέδριο Μαΐου 2013

Μία γρήγορη, συνοπτική ενημέρωση, τώρα που ολοκληρώθηκε η εκλογή των Οργάνων της Δράσης μετά την εκλογή της Κεντρίκης Επιτροπής στο Έκτακτο Συνέδριο της 25-26/5/2013:

Συγχαρητήρια, Καλή Δύναμη & Καλή επιτυχία σε όλους!

Υπενθυμιστικά, ενημερωθείτε για τα τεκταινόμενα στη Δράση από τους συνδέσμους στo bundle «Δράση: Παρουσία στο Διαδίκτυο» και στο σημείωμα «Η Δράση στο διαδίκτυο».

Thursday, May 23, 2013

Πρόταση για Αποφάσεις με Αυξημένη Πλειοψηφία στην Δράση

Οι ψηφοφορίες με οριακό αποτέλεσμα που θέτει ο Babis Giannakopoulos στο +μετέχω στο συνέδριο της δράσης εν όψει του συνεδρίου της 25-26/5/2013 είναι όντως ένα θέμα. Μια πρόταση επ' αυτού, για τη συζήτηση περί του Καταστατικού και δεδομένης της δυνατότητας ηλεκτρονικής ψήφου:

Ψηφοφορίες στα όργανα που δεν επιτυγχάνουν επικράτηση με τουλάχιστον 60% επί του συνόλου της σύνθεσης, παραπέμπονται στο όργανο του επόμενου βαθμού. Αν η σύνθεση που ψηφίζει δεν είναι πλήρης, να απαιτείται 70% των ψηφισάντων. Πχ.:
  • Αν στην Διοικούσα (των 9 θεσεων) υπάρξει αποτέλεσμα ψηφοφορίας 5-4, αυτή θα παραπεμφθεί στην ΚΕ
  • Αν στην ΚΕ (των 100 θέσεων) υπάρξει αποτέλεσμα ψηφοφορίας 55-45, αυτή θα παραπεμφθεί στην Ολομέλεια
  • Αν στο συνέδριο (των 486 θέσεων) υπάρξει αποτέλεσμα ψηφοφορίας 250-236, αυτή θα παραπεμφθεί στην Ολομέλεια
Αυτή η πρόταση δημιουργεί τον «κίνδυνο» παραπομπής πολλών αποφάσεων στο επόμενο ισχυρότερο όργανο. Ωστόσο, αυτό μόνο καλό είναι: Ή οι εκλεγμένοι ομονοούν και αποφασίζουν με ευρείες πλειοψηφίες που δεν επιδέχονται αντίρρηση, ή εμπλέκονται στη διαδικασία περισσότεροι (μέχρι και τα απλά μέλη), ώστε να μην υπάρχει το παραμικρό έδαφος αμφισβήτησης των αποφάσεων. Θετικά παρεπόμενα είναι και ότι τελικά εμπλέκονται στις διαδικασίες και στις ζυμώσεις περισσότεροι και έτσι εκπαιδεύονται και οι μελλοντικές γενιές στελεχών.

Η πρόταση αυτή συμπληρώνεται από την «Προϋποθέσεις και Τρόπος (επαν)Εκλογής των Οργάνων της Δράσης».


Το παρόν είναι αναδημοσίευση από την Ομάδα του Facebook +μετέχω στο συνέδριο της δράσης.

Wednesday, May 22, 2013

Προϋποθέσεις και Τρόπος (επαν)Εκλογής των Οργάνων της Δράσης


Ενόψει του συνεδρίου στις 25-26/5/2013 και συμπληρωματικά στην «Πρόταση για Αποφάσεις με Αυξημένη Πλειοψηφία στην Δράση» κάνω μερικές σκέψεις σχετικά με την (επαν)εκλογή των οργάνων του κόμματος.

Προϋποθέσεις (επαν)εκλογής των οργάνων

Η επιθυμία για περαιτέρω διευρύνσεις και η δυνατότητα της ΚΕ να αυτοδιευρύνεται οδηγούν σε πιθανές αλλαγές συσχετισμών που καλό είναι να απεικονίζονται στην διοίκηση του κόμματος αμέσως. Συνεπώς, χρειάζεται πρόβλεψη αλλαγής της διοικούσας και του προεδρείου (πρόεδρος, αντιπρόεδροι, γραμματέας) χωρίς να απαιτείται συνέδριο (αυτό ενδεχομένως προϋποθέτει κάποιες δικλείδες προστασίας στην εγγραφή μελών).

Αναλυτικότερα, προτείνω:
  1. Μηχανισμό ενεργοποίησης επανεκλογής των οργάνων με πρωτοβουλία της βάσης και της ΚΕ
  2. Μηχανισμό διεύρυνσης της ΚΕ με πρωτοβουλία της βάσης
  3. Αυτόματη ερώτηση στη βάση αν επιθυμεί επανεκλογή οργάνων (πλην ΚΕ) κάθε φορά που γίνεται διεύρυνση της ΚΕ
Για όλα τα παραπάνω να απαιτείται το ποσοστό των ταμειακώς εντάξει μελών που χρειάζεται η ΚΕ για να αυτοδιευρυνθεί (δηλαδή, κατά το άρθρο 8.6 του Καταστατικού στις 22/5/2013, «πλειοψηφία 2/3»).

Τρόπος εκλογής των οργάνων

Πρόσθετη αφορμή για αυτές τις σκέψεις μου έδωσε η ερώτηση που διατυπώθηκε στο Facebook «Πιστεύετε ότι ο Πρόεδρος καλύτερα να εκλέγεται από:»: 
  • Οι σύνεδροι είναι ένα αντιπροσωπευτικό σώμα βραχείας ζωής. Σίγουρα δεν έχει νόημα να ξαναεκλέξει όργανα μετά το πέρας του συνεδρίου. Αν τα όργανα γενικώς δεν χρειάζονται συνέδριο για να εκλεγούν, γιατί να εκλεγούν από τους συνέδρους;
  • Η ΚΕ είναι όργανο δεύτερου βαθμού εκπροσώπησης, αφού εκλέγεται από αντιπροσώπους. Δεδομένης της επιθυμίας για διευρύνσεις και της ρευστότητας στη βάση με την εντατική εγγραφή νέων μελών, η αντιπροσωπευτικότητα της ΚΕ γίνεται συζητήσιμη
  • Η ψηφοφορία με κάλπη απαιτεί φυσική παρουσία και, στις μέρες μας, είναι μάλλον παρωχημένη μέθοδος. Η πρακτικά ανύπαρκτη προσέλευση στην φυσική κάλπη για την εκλογή συνέδρων είναι μια καλή ένδειξη
  • Αν, σύμφωνα με τα παραπάνω, η ηλεκτρονική ψηφοφορία είναι μονόδρομος, ποιο είναι το πλεονέκτημα της εκλογής από αντιπροσώπους (σύνεδροι μιας χρήσης ή ΚΕ που αυτοδιευρύνεται κατά το δοκούν) έναντι της εκλογής από την βάση (ταμειακώς εντάξει μέλη);
Η ανάγκη εμπλοκής της βάσης στη λειτουργία του κόμματος και η αυξημένη κρισιμότητα απεικόνισης της μεταβαλόμενης βούλησής της κατά την περίοδο έντονης διεύρυνσης που διανύει η Δράση, με οδηγεί στην πρόταση τα όργανα να τα (επαν)εκλέγει η ίδια.

Tuesday, April 30, 2013

Συμμετέχoυμε στην Επανεκκίνηση της Δράσης!


Στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 στήριξα τη Δράση και τον συνασπισμό στον οποίο συμμετείχε. Λόγω της πολυδιάσπασης του μεταρρυθμιστικού χώρου τον Μάιο και, κυρίως, λόγω της πόλωσης τον Ιούνιο, το αποτέλεσμα υπήρξε απογοητευτικό.

Ωστόσο, η Δράση μπήκε στην κρατική χρηματοδότηση και εξακολούθησε δυναμικά, αλλάζοντας ηγεσία, διευρυνόμενη πέριξ της θέσης της στο πολιτικό φάσμα και οργανώνοντας δύο απανωτά συνέδρια, το δεύτερο των οποίων θα σηματοδοτήσει την επανεκκίνησή της. Η Δράση αποτελεί σήμερα μοναδική περίπτωση ώριμου πολιτικού σχηματισμού που δίνει την ευκαιρία σε κάθε ενδιαφερόμενο να εμπλακεί επί ίσοις όροις, σαν σε νεοϊδρυόμενο οργανισμό: δημοκρατικά και με διαφάνεια.

Η αναζήτηση της τελειότητας είναι καταδικασμένη να μένει ατελέσφορη. Αντίθετα, η εστίαση στο αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη (και) στην πολιτική, αφού το καλύτερο είναι πάντα εφικτός στόχος. Επίσης, αποδεικνύεται διαχρονικά ότι το Σύστημα υπηρετεί πρωτίστως τον εαυτό του και δευτερευόντως τον Πολίτη. Όσοι θεωρούμε την κατεστημένη πολιτική απαράδεκτη οφείλουμε να εμπλακούμε ώστε να την φέρουμε εκεί που την θέλουμε, κάτι που κανένας άλλος (σίγουρα όχι οι επαγγελματίες της πολιτικής και οι πελάτες τους) δεν θα πράξει για λογαριασμό μας.

Με αυτές τις σκέψεις και με δεδομένο ότι τα κόμματα είναι τα εργαλεία της Δημοκρατίας, αποφάσισα να εγγραφώ στη Δράση. Επιδιώκοντας και την εκλογή μου ως σύνεδρος στο επερχόμενο συνέδριο της 25-26/5/2013, θα εργαστώ εκ των έσω για την βελτίωση της πολιτικής στην Ελλάδα. Διότι καμία μάχη δεν κερδίζεται, αν δεν δοθεί.

Όποιος αισθάνεται ότι η Δημοκρατία δικαιούται από εμάς περισσότερα από μια ψήφο στις δημοτικές, στις εθνικές και στις ευρωεκλογές, μπορεί να ξεκινήσει στηρίζοντας τον σχηματισμό που εννοεί ό,τι λέει για την απελευθέρωση των δυνάμεων του καθενός μας, την αξιολόγηση και την δικαιοσύνη, μεταξύ άλλων. Για το κάτι παραπάνω, η συμμετοχή ως σύνεδρος είναι προσιτή στον καθένα, όπως και η υποψηφιότητα για την εκλογή στα όργανα. Είναι πια καιρός!

Αν αισθάνεστε στοιχειωδώς κοντά στη Δράση, αποφασίστε το! Συμπληρώστε τη Φόρμα Εγγραφής αφού βεβαιωθείτε ότι συμφωνείτε με την Ιδρυτική Διακήρυξη και το Καταστατικό της.

Βάσει του Καταστατικού, μπορείτε ενδεικτικά να συμμετέχετε στο συνέδριο:
  • Ως σύνεδρος (με την φόρμα διορισμού Συνέδρου) ή διορίζοντας, ανά 5, τον σύνεδρο της επιλογής σας (άρθρο 6.3.3.α)
  • Ως υποψήφιος σύνεδρος ή ως εκλέκτορας στην διαδικασία εκλογής (άρθρο 6.3.4)
Και στις δύο περιπτώσεις, εγγραφείτε και τακτοποιηθείτε οικονομικά μέχρι το Μ. Σάββατο, 4/5/2013 (πρακτικά μέχρι την Μ. Πέμπτη, αν δεν σκοπεύετε να πληρώσετε ηλεκτρονικά). Τέλος, συμβουλευτείτε το ανεπίσημο ημερολόγιο της Δράσης για όλες τις σχετικές ημερομηνίες, εκδηλώσεις και λοιπές δραστηριότητές της.

Κι αν δεν ενδιαφέρεστε να είστε σύνεδρος, σας καλώ να στηρίξετε την υποψηφιότητα μου :)

Wednesday, November 28, 2012

Ενιαίο Μέτωπο Φιλοευρωπαίων Μεταρρυθμιστών

Η Δράση έχει αναλάβει πρωτοβουλία να προωθήσει στο Ανοικτό Συνέδριό της της 1-2 Δεκεμβρίου 2012 την συνεργασία του μεταρρυθμιστικού, φιλοευρωπαϊκού χώρου σε ενιαίο μέτωπο.

Η ενοποίηση του φιλοευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού χώρου είναι μονόδρομος, αν πρόκειται να αποκτήσει κάποτε φωνή και επιρροή. Η νέα, γενναία απόπειρα της Δράσης είναι αξιέπαινη και έχει τουλάχιστον κάποια από τα στοιχεία που απαιτούνται για να μην υπάρξουν εμπόδια στην προσέλευση των ενδιαφερόμενων:
    Ανοικτό Συνέδριο Δράσης 1-2/12/2012
  • Ανιδιοτέλεια
  • Ανοικτή ατζέντα
  • Έλλειψη προαπαιτουμένων
Μπορώ να σκεφτώ τα παρακάτω επιχειρήματα γιατί κανείς δεν πρέπει να λείψει:
  • Για μονόδρομο πρόκειται, όχι περί εύκολου ή δύσκολου
  • Ένα 6% έμεινε εκτός βουλής λόγω της πολυδιάσπασης και τώρα έχουμε ρυθμιστή την ΔημΑρ αντί των φιλοευρωπαίων μεταρρυθμιστών
  • Οι διαφορές των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ μεγαλύτερες από των μεταρρυθμιστών. Αν αυτοί μπορούν, γιατί όχι κι εμείς;
  • Όποιος δεν ικανοποιείται από αυτή την πρόταση, αν θέλει να είναι καλόπιστος, οφείλει να διατυπώσει μια εναλλακτική που, απ' όσο ξέρω, δεν υπάρχει
Έχω κάποιες ιδέες προς την κατεύθυνση της διευκόλυνσης των συνθηκών για τη δημιουργία του ενιαίου μετώπου:
  • Ο αρχηγός του νέου φορέα φέρεται, αλλά δεν είναι το μεγαλύτερο αγκάθι
    Μου είναι αδιανόητο να θεωρούμε πρόβλημα κάτι που λύνεται εύκολα με καλή προαίρεση και δημοκρατικές διαδικασίες, βάσει, πχ., των ταμειακώς εντάξει σε κάθε φορέα (προφανώς λύσεις υπάρχουν πολλές, αν κανείς θέλει).
    Δεν αντιλαμβάνομαι σχόλια όπως το 'Ο "νέος ηγέτης" έχει γεννηθεί ...' και νομίζω πως ούτε ο προτεινόμενος σε αυτό, στο οποίο αρνούμαι να δώσω σύνδεσμο...
    Ο ηγέτης δεν χρειάζεται να έρθει ουρανοκατέβατος. Ούτε χρειάζεται να είναι από την αρχή ο καλύτερος επί γης. Αρκεί να προκύψει από κοινά αποδεκτή διαδικασία με πρόβλεψη τακτικής επανεκλογής. Δημοκρατικά, δηλαδή, χρειάζεται κάτι άλλο;
  • Ποιες να είναι αυτές οι κοινές θέσεις; Η Ευρωπαϊκή Ένωση, πχ., ξεκίνησε με μικρή ατζέντα και με βραδύ ρυθμό έχει κάνει πολύ δρόμο. Εδώ αιχμή του δόρατος μπορεί να είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής με την ευρύτερη αποδοχή, ώστε να πιάσουμε πρόθυμα το δόρυ όλοι μαζί
    Σταδιακά, ως αποτέλεσμα διαβούλευσης, η αιχμή διευρύνεται με νέα αντικείμενα ομόφωνης αποδοχής. Νομίζω άνετα μπορεί το εγχείρημα να ξεκινήσει με 2 (καταπολέμηση του πελατειακού, παρασιτικού κράτους και λειτουργία των θεσμών & της δικαιοσύνης) και να φτάσει τάχιστα τα 10+.
  • Να προσαρμοστούν τα καταστατικά των ενδιαφερόμενων φορέων, ομάδων, κομμάτων κτλ. ώστε να επιτρέπουν στα μέλη τους να είναι μέλη και σε οποιοδήποτε άλλο φορέα, ομάδα, κόμμα κτλ. που ανήκουν σε κοινό συνασπισμό, μέτωπο κτλ. και στον ίδιο τον συνασπισμο ή μέτωπο κτλ.
    Εκτιμώ ότι έτσι θα επιταχυνθεί η όσμωση και θα μειωθεί ο ανταγωνισμός. Κάποιοι σχηματισμοί είναι ήδη ανοικτοί (Δυναμική Ελλάδα, "δημιουργία, ξανά!") και κάποιοι έχουν σε προσωρινή αναστολή το σχετικό άρθρο (Ενωμένη Ελλάδα). Αυτό είναι σημάδι ότι οι φορείς αναγνωρίζουν την ανάγκη απουσίας αποκλειστικότητας στην πλαισίωση από μέλη που βρίσκουν νόημα παρουσίας και σε άλλους φορείς και είναι ενθαρρυντικό.
  • Προσυπογράφω με ενθουσιασμό την πρόταση του Ιωσήφ Αβράμογλου να έχουν όλοι οι σύνεδροι ένα badge ώστε να συστήνονται/αναγνωρίζονται εύκολα (πολλοί ήδη γνωριζόμαστε από το Διαδίκτυο, αλλά όχι διά ζώσης) και να επιταχύνεται η παραγωγική διαδικασία.
Με αυτές τις σκέψεις, ελπίζω να σας δω όλους εκεί. Πρόκειται για προσκλητήριο και οι απουσίες δύσκολα θα δικαιολογηθούν...

Tuesday, June 12, 2012

Εκλογές Ιουνίου 2012: "δημιουργία, ξανά!", τι άλλο;

Το πράγμα έχει ξεκαθαρίσει απο τις 21/5/2012. Η "δημιουργία, ξανά!", η Δράση και η "Φιλελεύθερη Συμμαχία" σχημάτισαν ενιαίο ψηφοδέλτιο με το επίσημο όνομα Συνδυασμός "δημιουργία, ξανά!"

Αυτή η εξέλιξη αντιστοιχεί στο σενάριο 'Συνεργασία Δράσης-ΦιΣ με "δημιουργία, ξανά!"' της ανάρτησής μου "Σκέψεις για τις εθνικές εκλογές της 17/6/2012". Από πολλές απόψεις, αυτό είναι το καλύτερο σενάριο που μπορούσε να συμβεί, δεδομένου ότι ο κος Αντώνης Σαμαράς ήταν απίθανο να δεχτεί την πρόταση Μάνου για φιλοευρωπαϊκό κόμμα-ομπρέλλα που θα στέγαζε τους πάντες κάτω από νέα αρχηγία, όπως και η κα Ντόρα Μπακογιάννη δεν θα έχανε την ευκαιρία να επιστρέψει στη ΝΔ.

Η συνεργασία "δημιουργία, ξανά!" είναι ο σχηματισμός που ήθελα ήδη από τις προηγούμενες εκλογές. Η αναγκαιότητα της παρουσίας της φωνής της λογικής στη βουλή μου φαίνεται αυτονόητη:
  • Είναι ο σχηματισμός που πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για την παραμονή στην ευρωζώνη και την ευημερία, δεν τις επικαλείται απλώς
  • Είναι ο σχηματισμός που δεν άλλαξε το πρόγραμμά του, μετά τις τελευταίες εκλογές, ώστε να ταιριάξει με το αποτέλεσμά τους, όπως έκαναν οι ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ & ΝΔ
  • Είναι ο σχηματισμός που έχει αληθινές, ρεαλιστικές προτάσεις για τα θέματα, αντί για τις αοριστολογίες, τα ευχολόγια και τις δαπανηρές υποσχέσεις των υπολοίπων. Μπορεί να συμφωνείτε, μπορεί και όχι. Ξέρουμε όμως βάσει ποιων αρχών και σε ποια κατεύθυνση κινούνται οι θέσεις και δεν κινδυνεύουμε με δυσάρεστες, όσο και αναμενόμενες εκπλήξεις την επαύριο των εκλογών
  • Είναι ο σχηματισμός που αποτελείται από άφθαρτους πολίτες επαγγελματίες, αντί για (διε)φθαρμένους επαγγελματίες της πολιτικής. Μπορεί ο Στέφανος Μάνος να μην είναι πολίτης, αλλά δεν είναι ούτε και πολιτικός "παλαιάς κοπής", "δεινόσαυρος" και άλλα φαιδρά που του προσάπτουν. Και είναι αυτός που προτίμησε να φύγει από την "ασφάλεια" της Νέας Δημοκρατίας, παρά να συνταχθεί με παλαιοκομματικές πρακτικές και να διαψεύσει τον εαυτό του
  • Είναι ο σχηματισμός που έχει τον Στέφανο Μάνο ως εγγυητή αποτελεσματικότητας στην αναμενόμενη μάχη με τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά. Τον πολιτικό που όποτε βρέθηκε σε υπουργείο άφησε πίσω του έργο, παρά τις αντιδράσεις που αρχικά προκαλούσαν οι απόψεις του.  Αυτού που δεν έχει σκάνδαλο συνδεδεμένο με το όνομά του, παρά τη διέλευσή του από παραγωγικά υπουργεία (και μην ακούω να πιπιλάτε καραμέλες περί "Αλλατίνη" κτλ.!)
  • Είναι ο σχηματισμός που παραιτείται μονομερώς από τη μισή τουλάχιστον χρηματοδότηση, τις βουλευτικές συντάξεις, το βουλευτικό άσυλο και το συμβατό βουλευτή-υπουργού
  • Είναι ο σχηματισμός που προσκάλεσε τα υπόλοιπα κόμματα σε προγραμματική συμφωνία με "14 + 4 ερωτήματα και μετεκλογικές προτάσεις" (χωρίς να λάβει απάντηση)
  • Είναι ο σχηματισμός που προσκάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ σε συζήτηση χωρίς όρους (χωρίς να λάβει απάντηση)

Και, παρά την πόλωση, τις εσωτερικές διαφωνίες, την αργή εκκίνηση, τον αήθη πόλεμο λάσπης και επί μέρους οργανωτικές & προγραμματικές αδυναμίες (κανένας δεν είναι τέλειος), είμαι πεπεισμένος για την ανάγκη, αλλά και το γεγονός της εισόδου της στη βουλή, διότι:
  • Δεν υπάρχει "χαμένη" ψήφος. Για τους φιλοευρωπαϊστές και μεταρρυθμιστές το δίλλημα μεταφράζεται στην χειρότερη περίπτωση σε γρήγορο θάνατο με ΝΔ ή άμεσο θάνατο με ΣΥΡΙΖΑ. Στην καλύτερη περίπτωση πηγαίνουμε στον αργό θάνατο με ΝΔ ή στον γρήγορο θάνατο με ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο η ισχυρή παρουσία των μεταρρυθμιστών, των μόνων που εννοούν αυτά που λένε, στη βουλή μπορεί να επηρεάσει αυτές τις εκτιμήσεις προς το καλύτερο!
  • Η ΝΔ δεν έχει αλλάξει ("Η ΝΔ ζητάει επίσημα βοήθεια από όσους βόλεψε τον καιρό της διακυβέρνησης της!!ΒΙΝΤΕΟ"). Έδωσε δείγμα γραφής συγκυβερνώντας μέχρι πρότινος, αντιδρώντας λυσσωδώς σε κάθε πραγματική μεταρρύθμιση που έθιγε κομματικούς πελάτες και συντεχνίες. Υπόσχεται ότι δεν θα γίνουν απολύσεις στο δημόσιο, παρά την υπογραφή της περί του αντιθέτου. Προσάρμοσε το πρόγραμμά της να μοιάζει με του ΣΥΡΙΖΑ, πηγαίνοντας το παιχνίδι εκτός έδρας, εκεί που είναι χαμένη. Δυστυχώς, νίκη της ΝΔ θα ανταμείψει τον κο Σαμαρά για όλες τις ανοησίες του της περιόδου 2009-2012: (ενδεικτικά,) τη νομιμοποίηση της αντιμνημονιακής πολιτικής-δώρο στον ΣΥΡΙΖΑ, την ίδρυση των Ανεξάρτητων Ελλήνων, την πανηγυρική είσοδο στη βουλή της Χρυσής Αυγής, αφήνοντάς τον αρχηγό παρά τον εξευτελισμό του αποτελέσματος των εκλογών της 6/5/2012 :(
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα εφαρμόσει αυτά που λέει -ποια απ' όλα όσα έχει πει, αλήθεια; Ποιος (ακόμα και μεταξύ των ψηφοφόρων του) πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τολμήσει να βγάλει τη χώρα από την ευρωζώνη, κόντρα στην επιθυμία του 80% των Ελλήνων; Και με τη συμμαχία ή ανοχή τίνος θα το πράξει, άλλωστε; Ανεξαρτήτως, οι αντιφάσεις και η ανετοιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ έγινε εμφανής από μπαράζ αρθρογραφίας και ευρύτατης επιχειρματολογίας από όλους του τους αντιπάλους. Ο κος Λαφαζάνης βεβαίωνε παλαιότερα ότι "Καταγγελία του Μνημονίου σημαίνει έξοδο από το ευρώ". Θυμάται κανείς το αλησμόνητο "... δεν απαντάω σε συγκεκριμένες ερωτήσεις ..." του κου Στρατούλη; Το μεγαλύτερο πρόβλημα στον ΣΥΡΙΖΑ προήλθε από τις εσωτερικές του αντιφάσεις και λειτούργησε με συνέπεια και αποτελεσματικότητα που, δυστυχώς, δεν μπορούμε να περιμένουμε από καμία κυβέρνησή του. Και αν κανείς σκέφτηκε ότι η επίθεση υπήρξε αναμενόμενη, η είδηση "Βόμβα από στέλεχος ΣΥΡΙΖΑ: Αν κυβέρνησουμε θα καταστρέψουμε την Ελλάδα!" διαλύει τις τελευταίες αμφιβολίες περί της ορθότητας των αιτιάσεων
  • Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες & η Χρυσή Αυγή υπέπεσαν σε γκάφες που επαλήθευσαν την προτροπή "δεν χρειάζεται να τα λέμε εμείς, βγάλτε τους στο γυαλί να τα δείξουν μόνοι τους"
  • Όπως διαπιστώνεται από τα online στοιχήματα και από δημοσιεύματα (πχ. "ΠΑΣΟΚ: Η ΝΔ είναι καθαρά μπροστά από το ΣΥΡΙΖΑ - Οι εκλογές δεν είναι ντέρμπι"), η άνετη πρωτιά της ΝΔ είναι εξασφαλισμένη. Επομένως το, έτσι και αλλιώς σαθρό, επιχείρημα της χαμένης ψήφου αδυνατίζει περαιτέρω
  • Ανεξαρτήτως νικητή, χρειάζεται σοβαρός ρυθμιστής. Αυτός δεν μπορεί να είναι ούτε οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, ούτε η Δημοκρατική Αριστερά, ούτε, φυσικά, το ΠΑΣΟΚ. Ευτυχώς, δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει αντιληφθεί ότι τα δύσκολα μέτρα όντως απαιτούνται και θέλουν κότσια, πλάτες (και "άλλοθι"). Και όλοι γνωρίζουμε ότι η συντονισμένη εμμονή στις μεταρρυθμίσεις της συμμαχίας "δημιουργία, ξανά!" παρέχει τα κότσια, αλλά και το τέλειο άλλοθι για αυτούς που διστάζουν & δεν πολυθέλουν. Το πρώτο άλλοθι το έδωσε το μνημόνιο, αλλά ήταν τελείως πλαστό και προσχηματικό. Η "δημιουργία, ξανά!" ευχαρίστως θα αναλάβει το "κόστος" της εφαρμογής των θέσεών της. Και το κυριότερο, ο κόσμος τώρα το γνωρίζει, βασίζεται σε αυτό & θα πράξει αυτό που απαιτείται ώστε να το έχει.

Απ' όταν ανακοινώθηκε η συμπόρευση των "δημιουργία, ξανά!", Δράση και Φιλελεύθερη Συμμαχία, είμαι εκεί που ήθελα να βρίσκομαι εξ' αρχής. Οι απανωτές γκάφες όλων, μετέτρεψαν σε κριτή της μάχης τον παράγοντα "λάθη". Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από την αλλαγή τακτικής στη μέση του αγώνα και ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ & ΠΑΣΟΚ υπέπεσαν σ' αυτό (χαρακτηριστικό παράδειγμα η αλλαγή στάσης του ΛΑοΣ στη συγκυβέρνηση, που δυσαρέστησε και τους υπέρ & τους εναντίον και του κόστισε την είσοδο στη Βουλή). Κι αν αναρωτιέστε, όχι, η "δημιουργία, ξανά!" δεν άλλαξε τίποτα συμμαχώντας:
  • Επέμεινε στον δρόμο που χάραξαν πολύμηνες συζητήσεις προ των τελευταίων εκλογών και
  • Σεβάστηκε την απαίτηση του φιλελεύθερου, φιλοευρωπαϊκού, μεταρρυθμιστικού χώρου και την αληθινή εντολή των εκλογών που ήταν "συνεργαστείτε για τη σωτηρία!" και όχι "υποσχεθείτε μας ανώδυνες λύσεις & διεξόδους" που κατάλαβαν οι υπόλοιποι
Ενημέρωση 12/6/2012 19:45: Το άρθρο του κου Τάσου Αβραντίνη στην Athens Voice "Δεν είναι δίλημμα ποιος θα μας καταστρέψει" αναλύει πειστικά γιατί η πρωτιά της ΝΔ μπορεί να είναι χειρότερη εξέλιξη από τη νίκη ΣΥΡΙΖΑ. Το συνιστώ ενθέρμως.

Thursday, May 17, 2012

Σκέψεις για τις εθνικές εκλογές της 17/6/2012


Με την προκήρυξη των προηγούμενων εκλογών έλαβα την απόφαση ποιο κόμμα θα στηρίξω. Τα αποτελέσματα δεν μπορώ να πω ότι με δικαίωσαν, αφού καμία από τις επιλογές μου δεν μπήκε στη βουλή. Έτσι, δεν μετάνιωσα για την επιλογή μου, αφού, έστω και με αυτό τον οδυνηρό τρόπο, η ψήφος μου δεν θα έπιανε καλύτερο τόπο αλλού.

Και σ' αυτές τις εκλογές ισχύουν περίπου τα ίδια με τις προηγούμενες, μόνο που τώρα ξέρουμε ότι δεν είναι απολύτως ακριβές ότι "η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα". Επίσης, τώρα έχουμε ακριβείς μετρήσεις των δυνάμεων των κομμάτων και του ύψους της αποχής, καθώς και τις συνέπειές τους.

Η συζήτηση κυριαρχείται, φυσικά, από τα αποτελέσματα, την αποτυχία δημιουργίας κυβέρνησης, αλλά και από τις δημοσκοπήσεις, που δίνουν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα στις ερχόμενες εκλογές. Αυτή η πιθανότητα προκάλεσε δύο αντιδράσεις:

  • Η ΝΔ "κάλεσε" τα πρώην στελέχη της σε πανστρατιά, ώστε να κρατήσει την πρωτιά η ίδια
Μέχρι στιγμής (17/5/2012 17:00), μόνο η κα Μπακογιάννη φέρεται να συζητά αυτό το ενδεχόμενο. Ο κος Καμμένος δεν προσκλήθηκε ή/και δεν ενδιαφέρεται, ο κος Καρατζαφέρης λέει ότι δεν έχει δεχτεί πρόσκληση και ο κος Μάνος έχει ήδη αρνηθεί να επιστρέψει στη ΝΔ με αρχηγό τον κ. Σαμαρά.
  • Ο κος Στέφανος Μάνος πρότεινε σε όλα τα φιλοευρωπαϊκά & μεταρρυθμιστικά κόμματα να δημιουργήσουν ένα νέο, ενιαίο κόμμα (που θα δικαιούται τις +50 έδρες της πρωτιάς) και περιλαμβάνει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Συμμαχία, "δημιουργία, ξανά!", Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία και ανεξάρτητες προσωπικότητες
Η εικαζόμενη επιστροφή της κας Μπακογιάννη στη ΝΔ βλάπτει σημαντικά αυτή την πρόταση και στενεύουν τα περιθώρια χειρισμών της Δράσης-ΦιΣ, αλλά έχει και ένα χαρακτήρα απελευθέρωσης, αφού αυτοί οι χειρισμοί κρίνουν την αξιοπιστία του καθενός.

Επομένως, τι κάνουμε;

Ήλπιζα να μπορώ πάλι να αποφασίσω γρήγορα. Δυστυχώς, αν και η προεκλογική περίοδος ήδη εξελίσσεται, τα δεδομένα στο μεταρρυθμιστικό χώρο δεν έχουν διαμορφωθεί ακόμα.

Δεν μου είναι προφανές ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογεί τόσο πανικό. Οι εμφανίσεις του κου Τσίπρα και άλλων στελεχών του στα ΜΜΕ, ο χειρισμός της εντολής διερεύνησης δημιουργίας κυβέρνησης, το πρόγραμμα, η στάση του στο μνημόνιο κτλ. έχουν αναδείξει διάφορες αντιφάσεις και έχουν ήδη βλάψει την αξιοπιστία και τη γενικότερη εικόνα του κατά τρόπο που πιθανολογώ ότι δεν έχει αποτυπωθεί στις δημοσκοπήσεις ακόμα. Άλλωστε, ο κος Τσίπρας παραδέχτηκε ότι δεν προτείνει εύκολες λύσεις (αληθές, αφού η δραχμή είναι η δυσκολότερη, άρα χειρότερη λύση...). Επομένως αρκεί να καταδειχθεί ποιος προτείνει καλύτερη και ταυτόχρονα ρεαλιστικότερη επαύριο (αυτό, βέβαια, ισχύει στους πληροφορημένους λαούς...).

Ο άλλος μεταρρυθμιστικός πόλος, η "δημιουργία, ξανά!", κινείται με ταχείς ρυθμούς και με μεγάλη δυναμική. Έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές αυτόνομα, χωρίς όμως να αποκλείει και συνεργασίες, πχ. με τη Δράση ή/και τους Οικολόγους/Πράσινους. Με τα δεδομένα των προηγούμενων εκλογών, πιθανολογώ ότι οποιαδήποτε συνεργασία θα έχει για όχημα την ίδια τη "δημιουργία, ξανά!". Ένα προφανές όφελος αυτού είναι ότι αποκλείει την πιθανότητα να χρειαστεί έστω και ελάχιστη στροφή ή προσαρμογή της στρατηγικής κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας (στοιχείο που, αντίθετα, έχει δυστυχώς "παγώσει" τη Δράση-ΦιΣ) και της επιτρέπει να συγκεντρωθεί στην έκθεσή της σε ολόκληρο το εκλογικό σώμα, έναντι του 20% που, κατά δήλωση του κου Θάνου Τζήμερου είχε επιτύχει στις εκλογές.

Για την οικονομία της συζήτησης, δεν θα στήριζα με τίποτα αυτοτελώς το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ. Αμφότερα έδωσαν εξετάσεις με παταγώδη αποτυχία. Ειδικά το ΠΑΣΟΚ, τι θα κάνει ως συγκυβέρνηση με δυο-τρεις ακόμα που δεν μπόρεσε να κάνει με αυτοδυναμία ή με μόνο εταίρο τη ΝΔ; Έτσι, θα τοποθετηθώ σε σενάρια γύρω από τη στάση που θα τηρήσει η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία:

  • Πανστρατιά ΝΔ με αρχηγό τον Αντώνη Σαμαρά

Όπως και να 'χει, κανένα σενάριο με αρχηγό τον κο Σαμαρά δεν με εκφράζει. Ο αρχηγός της ΝΔ δεν επέδειξε υπεύθυνη στάση σε κανένα κρίσιμο θέμα και δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε εχέγγυο ότι θα συμπεριφερθεί καλύτερα στο μέλλον.

Έπειτα, πόσες επιστροφές χρειάζονται για να θεωρηθεί ότι έχουμε πανστρατιά; Προσμετρώντας (με χαλαρή χρονολογική σειρά) τα σημαντικά στελέχη Μάνο, Ανδριανόπουλο, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη και Καμμένο, θα ήθελα 50% επιστροφές. Όμως:

Η συμμετοχή του κου Μάνου έχει ήδη διαψευστεί. Η φημολογούμενη συμμετοχή της κας Μπακογιάννη σε αυτό το σχήμα αντιλαμβάνομαι ότι είναι μοναδική ευκαιρία να ξαναβάλει τον εαυτό της σε τροχιά εξουσίας, αλλά αυτό αφορά μόνο την ίδια. Η άνευ προγραμματικών όρων επιστροφή της απλώς θα βλάψει κι άλλο την ήδη προβληματική της αξιοπιστία, χωρίς να ωφελεί αυτήν της ΝΔ. Ο κος Καρατζαφέρης ελάχιστη διαφορά μου κάνει και για τους υπόλοιπους εκτιμώ ότι δεν υπάρχει πιθανότητα. Άλλωστε, αν έθεταν τους όρους που θα ήθελα, θα τους απέρριπτε ο κος Σαμαράς. [αδιάφορη επιλογή]

  • Πανστρατιά ΝΔ με εκλογή νέου αρχηγού

Ο συμβολισμός της αποχώρησης Σαμαρά είναι τόσο υψηλός, που δικαιολογεί υψηλές προσδοκίες (ακόμα και αν θα ήταν πάλι υποψήφιος)! Έτσι, το πράγμα θα γινόταν ενδιαφέρον. Το πόσο, εξαρτάται από τον αρχηγό και τις προγραμματικές συμφωνίες που θα συνόδευαν την επάνοδο όποιου επέστρεφε. Ευκταίο σενάριο, αλλά με εξαιρετικά χαμηλές πιθανότητες υλοποίησης και δυσκολίες αποδοχής από τη βάση των μικρών κομμάτων. [3η επιλογή, υπό την προϋπόθεση συμμετοχής της Δράσης]

  • Νέο κόμμα φιλοευρωπαϊστών και μεταρρυθμιστών (κομμάτων και προσώπων)

Η πρόταση του Στέφανου Μάνου, μοιάζει να είναι το ιδανικό σενάριο. Μπορούν με μικρές ή καθόλου αβαρίες να συμμετέχουν όλοι οι σχηματισμοί, μεγάλοι και μικροί (ίσως ακόμα και η "δημιουργία, ξανά!") και πρόσωπα που με τίποτα δεν θα επέστρεφαν/έμπαιναν στη ΝΔ. Η προγραμματική συμφωνία θα μπορούσε να είναι "εφαρμόζουμε τα θετικά του μνημονίου & μερικά ακόμα δικά μας και φεύγουμε απ' αυτό το συντομότερο" (θυμίζω την από καιρό θέση μου, ότι η ταχύτερη διέξοδος από το μνημόνιο είναι η εφαρμογή του. Τα πιο πολλά αρνητικά που περιέχει αφορούν την αποτυχία στην εφαρμογή του...).

Πρόκειται για φιλόδοξο σενάριο, καθώς εμπλέκονται πολλοί σχηματισμοί, αν και θα ήταν βιώσιμο ακόμα και με τη συμμετοχή της Δημοκρατικής Συμμαχίας μόνο (πιθανότητα που απομακρύνεται καθώς η κα Μπακογιάννη συγκλίνει με τον κο Σαμαρά). Από την άλλη, αν ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία, η προγραμματική σύγκλιση είναι βατή και η βάση των εμπλεκομένων φορέων μπορεί εύκολα να την αποδεχτεί. [1η επιλογή]

  • Συνεργασία Δράσης-ΦιΣ με "δημιουργία, ξανά!"

Αυτό το σενάριο είναι υποπερίπτωση των παραπάνω, αν δεν συμμετάσχει η Δράση-ΦιΣ. Η πιθανότητα να συνεργαστεί η ΔΞ σε όχημα άλλο από την ίδια της μου φαίνεται αμελητέα. Αλλά και η Δράση-ΦιΣ δεν ενδιαφέρεται γι' αυτό που σκέφτεται ο κος Σαμαράς. Συνεπώς, η πιθανότητα να τεθεί αυτό το σενάριο είναι υψηλή.

Τα αποτελέσματα των εκλογών δίνουν το προβάδισμα στη ΔΞ και το πάνω χέρι στον κ. Τζήμερο. Πιστεύω τον κο Μάνο όταν λέει ότι το πρόβλημά του δεν είναι η καρέκλα. Ελπίζω πως και ο κος Τζήμερος αντιλαμβάνεται ότι, παρά τη δυναμική της, η συμπίεση που θα υποστεί από την πόλωση μεταξύ ΝΔ & ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αφήσει τη ΔΞ αλώβητη. Οφείλει να σεβαστεί ταυτόχρονα το σύνθημα "πολιτική χωρίς πολιτικούς" και την απαίτηση των ψηφοφόρων για συνεργασίες. Ευτυχώς, τα δύο δεν είναι καθόλου ασύμβατα, όταν ο μόνος πολιτικός της συζήτησης είναι ο Στέφανος Μάνος και δεδομένου ότι κανείς τους δεν έχει αποκλείσει συνεργασία με τον άλλο.

"Μα, δεν έληξε αυτό το θέμα στις τελευταίες εκλογές", σας ακούω να αναρωτιέστε. Όντως, πρόκειται για την συζήτηση που έγινε και τις παραμονές των προηγούμενων εκλογών, αλλά με τρεις σημαντικές διαφορές: τα πράγματα τώρα είναι πιο κρίσιμα, καταμετρήθηκαν οι δυνάμεις όλων των σχηματισμών και είναι όλοι σοφότεροι.

Επειδή αφορά λίγους και όχι τα πρώην μεγάλα κόμματα, αυτό το σενάριο είναι πολύ ευκολότερο, άρα ρεαλιστικότερο από την πρόταση Μάνου. Παρόλο που έχει διάφορες εκδοχές στην υλοποίησή του (πχ. συνεργασία, απορρόφηση κτλ.) είναι μια καθ' όλα ξεκάθαρη πρόταση με αντιμετωπίσιμες δυσκολίες υλοποίησης και αποδοχής από τη βάση των δύο σχηματισμών. [2η επιλογή]

  • "δημιουργία, ξανά!" ή Δράση-ΦιΣ

Να ένα αδιέξοδο σενάριο: αυτόνομη κάθοδος και των δύο. Θα προτιμούσα να μην κατέβει καθόλου η Δράση-ΦιΣ, παρά οι μόνοι αληθινοί μεταρρυθμιστές (υποθέτω τη ΔηΣυμ εντός ΝΔ, οπότε χάνει τον τίτλο) να ξαναπαρουσιαστούν αυτόνομοι.

Δεν μπορώ να προεξοφλήσω ποιος θα φταίει σ' αυτό το σενάριο. Αλλά μου είναι και αδιάφορο: Πρώτον διότι εκτιμώ ότι η βάση τους σε ικανό βαθμό θα εγκαταλείψει και τους δύο λόγω της αποτυχίας αυτής και δεύτερον, διότι φοβάμαι ότι οι εκλογείς δεν είναι τόσο ψύχραιμοι στην ιδέα να μείνει η ψήφος τους εκτός βουλής, ενώ ανέρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία... [κανονίστε, αυτό δεν είναι επιλογή...]

Αντί επιλόγου

Είναι ενδιαφέρον που, εκεί που λέγαμε "τέρμα η πόλωση, ζήτω οι συνεργασίες" το αποτέλεσμα μας γύρισε, από την πίσω πόρτα, σε μία νέα έκδοση δικομματισμού. Το ~35% της αποχής (υψηλό, όσο ανακριβείς και να είναι οι εκλογικοί κατάλογοι) είναι απογοητευτικό και με κάνει να αναρωτιέμαι ποιοι, επιτέλους, ήθελαν τις εκλογές; 

Το εκλογικό σύστημα έδειξε κι αυτό σοβαρές αδυναμίες, όπως το εκλογικό μέτρο του 3% που άφησε 19% των ψήφων εκτός βουλής και οι +50 έδρες στο πρώτο κόμμα, που δεν έδωσαν όχι αυτοδυναμία, αλλά ούτε καν κυβέρνηση συνεργασίας. Μήπως το 3% να επανεξεταστεί (πχ. να μην ισχύει για συνδυασμούς με διασπορά ψήφων σε όλη την επικράτεια) και εφεξής το δώρο να το παίρνουν από κοινού τα κόμματα που όντως θα καταλήγουν σε συνεργασία, αντί για το πρώτο (που θα διατηρούσε, πάντως, το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας των κινήσεων, παίρνοντας πρώτο την εντολή); 

Τέλος, στις εκλογές ψηφίζουμε όποιον θέλουμε να έρθει, όχι ποιος να φύγει. Ας το θυμόμαστε διότι αυτόν που ψηφίσαμε, αυτός έρχεται!

Saturday, May 5, 2012

Για τις απολύσεις που προτείνει η Δράση και ο Στέφανος Μάνος

Ας κάνουμε κάποιες ερωτήσεις ανάμεσα σε άλλες που δεν μπορούμε να σκεφτούμε για τώρα (τέλος Ιουνίου), προς τον κ. Μάνο :

Υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει σε ποιους δημόσιους οργανισμούς υπάρχει πλεονάζον εργατικό δυναμικό με βάση τις επιχειρησιακές τους ανάγκες  (καθώς μέχρι πρότινος δεν υπήρχε καν απογραφή τους), ή θα επιλέξουμε τους 200.000 ανθρώπους που θα απολυθούν με κλήρωση ;

Σε πόσο χρόνο θα εκπονηθεί μια αντίστοιχη μελέτη, από ποιον και με ποιες διαδικασίες (εσωτερικές διαδικασίες αξιολογήσης ή από εξωτερικό σύμβουλο του κράτους ); Kαι αν ακόμα εκπονηθεί πως θα επιτευχθεί κοινωνική νομιμοποίηση των βασικών συμπερασμάτων της (κάθε συνδικαλιστικό όργανο θα φέρει αντιρρήσεις)

Υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει, αν αυτοί 200.000 απολυμένοι παίρνουν για 3 χρόνια το 70% των αποδοχών τους, τι ποσό θα εξοικονομηθεί ;

Υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει, ποιες θα είναι οι επιβαρύνσεις στα ασφαλιστικά ταμεία από τα επιδόματα ανεργίας μετά την πάροδο των τριών χρόνων , σε περίπτωση που δεν βρουν δουλειά αυτοί οι 200.000 ;

Yπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει, τι επίπτωση θα έχει στην ύφεση της οικονομίας η μείωση του εισοδήματος 200.000 ανθρώπων ;

Τέλος, υπάρχει κάποια δημοκρατική εγγύηση, ότι αυτοί οι 200.000 δεν θα εισβάλουν με τα καλάζνικωφ στη Βουλή την επόμενη μέρα της απόλυσης τους ;

Δεν εκπροσωπώ τη Δράση, αλλά κάνω τις ακόλουθες σκέψεις:

  • Υπάρχουν κάμποσοι δημόσιοι οργανισμοί, επιχειρήσεις και υπηρεσίες του δημοσίου χωρίς επιχειρησιακό λόγο ύπαρξης. Αυτές θα καταργηθούν και μαζί τους και όλες οι θέσεις των υπαλλήλων τους. Θυμίζω ότι ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κος Πάγκαλος είχε 2 χρόνια για να συντάξει τον κατάλογο και δεν παρουσίασε τίποτα άξιο λόγου... 
  • Η "κοινωνική νομιμοποίηση" είναι ένα εργαλείο αντίδρασης, ώστε να μην αλλάζει ποτέ οτιδήποτε στον τόπο μας. Ποια είναι η κονωνική νομιμοποίηση που συνοδεύει τις ~1.000.000 απολυμένους του ιδιωτικού τομέα στην περίοδο της κρίσης; 
  • 70% των τακτικών αποδοχών σημαίνει λιγότερο από 50% των συνολικών (δεν περιλαμβάνονται τα επιδόματα. Δική μου, αυθαίρετη αλλά μετριοπαθής εκτίμηση). Συνεπώς, μιλάμε για εξοικονόμηση τουλάχιστον 50% των αποδοχών τους, χώρια τις εισφορές. Ο μέσος μισθός στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ υπερβαίνει κατά πολύ τα 1.000€. Στο τέλος της τριετίας η εξοικονόμηση θα γίνει 100% συν τις εισφορές 
  • Δεν υπάρχει επιβάρυνση στα ταμία. Η παραπάνω ενίσχυση υπερκαλύπτει το επίδομα ανεργίας που θα έπαιρναν λόγω απόλυσης. Άσε που τα ταμεία καταργούνται, σύμφωνα με το οικονομικό πρόγραμμα της Δράσης (http://www.drassi.gr/index.php?id=165&title=%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B...)...
  • Συζητούμε για μείωση εισοδήματος περιττών δημοσίων υπαλλήλων, ενώ έχουν πλήρη απώλεια εισοδήματος ~1εκ. παραγωγικοί ιδιωτικοί υπάλληλοι, επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες που έχασαν τη δουλειά τους από το φορομπήξιμο για να κρατούν οι ΔΥ τη δική τους;; Προφανώς η επίπτωση θα είναι αμελητέα μπροστά στην εναλλακτική που είναι κι άλλες χαμένες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και τελικά η αναπόφευκτη χρεοκοπία, όταν εξαφανιστεί τελείως η φοροδοτική ικανότητα του ιδιωτικού τομέα... 
  • Τέλος, ποια "δημοκρατική εγγύηση" φυλάγει τον τόπο από τους ~1 εκατομμύριο άνεργους μηδενικού εισοδήματος της κρίσης που ήδη έχουμε και είναι θέμα χρόνου πότε θα αρχίσουμε να νιώθουμε την ύπαρξή τους;

Προσθέτω, μόνο, πως οι απολύσεις που προτείνει ο κος Στέφανος Μάνος και η Δράση είναι μέρος μιας ευρύτερης οικονομικής πολιτικής που θα δώσει ανάσα στην επιχειρηματικότητα και πρακτικά εγγυάται τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που θα καλύψουν τους άνεργους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Υπ' αυτό το πρίσμα, είναι άδικο να γίνεται μεμονωμένη κριτική στην παράγραφο που αφορά τις απολύσεις.

Tuesday, April 17, 2012

Εθνικές Εκλογές 2012. Γιατί μεταξύ αυτών των Κομμάτων;

Ανέλυσα πρόσφατα γιατί στις ερχόμενες εκλογές της 6/5/2012 υποστηρίζω τη Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία στο άρθρο μου "Εθνικές Εκλογές 6-5-2012 - Ποιον Υποστηρίζω". Δεν χρησιμοποιώ το ρήμα "ψηφίζω", σεβόμενος τη μυστικότητα της ψήφου. Ο νοών, νοείτω...

Σε αυτή τη δημοσίευση ξεκίνησα από τη shortlist των μεταρρυθμιστικών κομμάτων στην οποία είχα καταλήξει αρκετά νωρίτερα, αλλά δεν ανέλυσα πώς κατέληξα σε αυτή, ούτε γιατί αναμιγνύομαι για πρώτη φορά τόσο ενεργά σε εθνικές εκλογές:

Προσωπικά θέλω να η Ελλάδα να μείνει στο Ευρώ και να απαλλαγεί από το πελατειακό κράτος και τους εκπροσώπους του συνδικαλιστές και επαγγελματίες της πολιτικής (για πολλοστή φορά: ο Στέφανος Μάνος είναι παλιός πολιτικός, αλλά όχι επαγγελματίας της πολιτικής!). Συνεπώς, η επιλογή που καλούμαστε να κάνουμε δεν είναι αν θέλουμε μνημόνιο ή όχι, αλλά αν θέλουμε την Ελλάδα μια υγιή χώρα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη ή όχι.

Δεν απέτυχε το μνημόνιο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν σε όλους τους τόνους οι αντιμνημονιακοί. Η μόνη αποτυχία που υπήρξε πέραν της ίδιας της χρεοκοπίας ήταν η συνειδητή άρνηση του πολιτικού συστήματος να εφαρμόσει το μνημόνιο (Εκδήλωση Π80 Πέμπτη 5 Απριλίου, 18:30 στο Γκάζι: Το τέλος της μεταπολίτευσης απαιτεί μια άλλη πολιτική: Γιάννης Ραγκούσης στο 10:30 & 17:55 και Μάνος Ματσαγκάνης στο 6:50) για χατήρι του πελατειακού κράτους.

Εσείς διαβάσατε το μνημόνιο ή κάποιον εμπιστεύεστε, αν λέτε ότι δεν είναι καλό; Ποιά από τα 63 μέτρα του μνημονίου θεωρείτε θετικά; Με ποια διαφωνείτε; Ο συντομότερος, μάλλον ο μόνος βιώσιμος τρόπος να απαλλαγούμε από το μνημόνιο είναι να το εφαρμόσουμε! Όχι επειδή τα λέει όλα καλά, αλλά επειδή χωρίς πολλά από αυτά που λέει δεν γίνεται τίποτα. Επίσης, διότι αυτά που δεν μας αρέσουν συνδέονται κυρίως με την ενδεχόμενη αποτυχία στην εφαρμογή του. Και διότι προτάσεις όπως των Καζάκη και Βαρουφάκη περί του αντιθέτου δεν μου φαίνονται βιώσιμες (παρακαλώ εξηγείστε μου πώς θα παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, ή πώς θα επιβιώσουμε επιστρέφοντας στην πληθωριστική δραχμή αρνούμενοι το χρέος (χρεοκοπημένοι, έχοντας κάνει στάση πληρωμών), χωρίς πρωτογενές πλεόνασμα και με το τρέχον έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο). Ιδού μερικές σκέψεις:
  • Το ΠΑΣΟΚ μας πήγε στο μνημόνιο χωρίς να είναι βέβαιο ότι ήταν αναπόφευκτο όταν ανέλαβαν την κυβέρνηση. Με προκλητικό τρόπο αρνήθηκαν πεισματικά να το εφαρμόσουν, εκτός από το φοροεισπρακτικό τμήμα του και αυτό με άδικο, οριζόντιο τρόπο δικών του επιλογών, τις οποίες απέδιδε στην Τριμερή. Επίσης, είναι διαχρονικά υπεύθυνο για το ύψος του χρέους που παρήγαγε κυρίως κατανάλωση, συντεχνίες και κακές συνήθειες
  • Η ΝΔ, αφού αντέδρασε λυσσωδώς στο μνημόνιο, περιμένοντας να εισπράξει τις απώλειες του ΠΑΣΟΚ, στο τέλος συνέπλευσε και συγκυβέρνησε, εξίσου άκομψα. Τώρα, μας υπόσχεται εκλογές μέχρι τελικής πτώσεως (δεν θα χρειαστούν πολλές, είμαστε ήδη γονατισμένοι) για να λάβει αυτοδυναμία να ολοκληρώσει την... μη απελευθέρωση των επαγγελμάτων
  • Η αριστερά, με το μόνιμο τροπάριο κάθε δυνατής παραλλαγής άρνησης στα πάντα, με αφήνει αδιάφορο πολλά χρόνια τώρα. Ο (αριστερός) Γιώργος Προκοπάκης απαντά στις ανεφάρμοστες προτάσεις τους στο άρθρο του "Βαρύγδουπες κενολογίες ως πολιτική πρόταση". Θα ήθελα πολύ να μπορώ να κάνω ξεχωριστή αναφορά στη ΔημΑρ, αλλά ο φιλοευρωπαϊκός, μεταρρυθμιστικός της χαρακτήρας εξαντλείται στα λόγια, ενώ ψηφίζει πάνω-κάτω ό,τι και ο ΣΥΡΙΖΑ
  • Ο ΛαΟΣ ελίσσεται τόσο πολύ που δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω πού τοποθετείται εκάστοτε στα θέματα, εξανεμίζοντας όποια καλή πρόταση έχει παρουσιάσει κατά καιρούς
  • Η Χρυσή Αυγή είναι τελείως εκτός της ιδεολογίας μου και ομολογώ ότι δεν έχω εξετάσει τις θέσεις της. Αν κάποιος νομίζει ότι θα με ενδιέφεραν, παρακαλώ να μου τις επισημάνει
  • Πολλά από τα νέα κόμματα, στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο νέα. Δηλώνουν αντιμνημονιακοί και αυτό σε μένα φτάνει, δεν είναι αυτό το δίλλημα. Ενδεικτικά, οι κοι Καμμένος & Δημαράς και Καζάκης θέλουν να πάρουν πίσω τις εθνικές υπογραφές μας, τάζοντας εύκολες λύσεις. Η κα Κατσέλη και ο κος Καστανίδης, υπερήφανοι υπουργοί προστασίας του πελατειακού κράτους επικαλούνται πρωτογενή πλεονάσματα τα οποία μόνο αυτοί γνωρίζουν για να υποστηρίξουν τη λυσσώδη αντίστασή τους στην εφαρμογή του μνημονίου που οι ίδιοι ψήφισαν
  • Υπάρχουν πραγματικά νέα κόμματα, χωρίς επαγγελματίες της πολιτικής. Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας έχει υγιείς θέσεις, αλλά ασαφείς ως προς την εφαρμογή των δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει ή της εναλλακτικής που προτείνουν. Και έχει μια έντονη σύνδεση με το στράτευμα, που στο μυαλό μου παραπέμπει σε θεματικό κόμμα, πχ. όπως θεωρώ τους Οικολόγους-Πράσινους και τους, επίσης νέους Πειρατές. Παρά αρκετές καλές τους θέσεις, η κρισιμότητα των συνθηκών δεν μου επιτρέπει να ασχοληθώ περαιτέρω μαζί τους.
Υπάρχει μια αρκετά ευρεία συμφωνία για πολλά από αυτά που χρειάζονται να γίνουν για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Δυστυχώς, τα λόγια είναι τσάμπα και τα κόμματα που κυβέρνησαν και τώρα "συμφωνούν" έχουν ήδη δώσει δείγμα γραφής για την αξία του λόγου τους.

Από τα υπόλοιπα, τα μόνα που προσεγγίζουν την κρίση με τρόπο συμβατό με τις απόψεις μου, είναι αυτά που βρέθηκαν στη shortlist, κατά σειρά προτίμησης, η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία, η Δημιουργία, Ξανά! και η Δημοκρατική Συμμαχία. Είναι οι μόνοι πολιτικοί σχηματισμοί που συμμετέχουν στις εκλογές και εκπροσωπούν ιδεολογικά (όχι κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία & ενάντια στο DNA τους) την απαιτούμενη κοινή λογική και αυτά που τόσο, τόσοι αναγνωρίζουμε ότι χρειάζεται η Ελλάδα: εξυγίανση της χώρας, παραμονή στην Ευρωζώνη και απαλλαγή από το πελατειακό κράτος και τους εκπροσώπους του.

Τα πράγματα δεν συμβαίνουν πια μόνα τους, ούτε μας επιτρέπεται πλέον να κοιτάζουμε τη δουλειά μας, ενώ η κυβέρνησή μας κάνει ό,τι νομίζει. Η αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης κάνει το ρόλο των μικρών κομμάτων σημαντικότερο από ποτέ και το ρόλο του καθενός μας στην είσοδό τους στη βουλή κρισιμότερο από ποτέ. Σε αυτή την εκλογή αποδοκιμασίας των κομμάτων που κυβέρνησαν, αλλά και αυτών που ανέχθηκαν ή επικρότησαν τις διαχρονικά λάθος πολιτικές, δεν υπάρχει χαμένη ψήφος. Αναλαμβάνω την ευθύνη να πάρω θέση και σας καλώ να συμμετέχετε σε αυτές τις εκλογές με τις παρακάτω προτάσεις:
  • Προσερχόμαστε!
  • Διαλέγουμε Κόμμα εκτός βουλής
  • Διαλέγουμε Κόμμα χωρίς βουλευτές αυτής της βουλής κά. επαγγελματίες της πολιτικής
  • Φροντίζουμε σχολαστικά να ρίξουμε έγκυρο ψηφοδέλτιο
  • Συμμετέχουμε, Προωθούμε το Event του Facebook "ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ" (http://facebook.com/events/389281781092786/)
  • Ευαισθητοποιούμε όσους μπορούμε, θυμίζοντας:
    ♫♩ Τα λευκά, τα άκυρα και την αποχή ♪♫
    ♬♪ μοιράζονται τα κόμματα που μπαίνουν στη βουλή ♩♬
Η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία καλύπτει όλες τις προδιαγραφές! Επιπροσθέτως, δίνει σε μερικούς από εμάς την δυνατότητα να στηρίξουμε την υποψηφιότητα με τη Δράση ως ανεξάρτητου στη Β' Αθηνών του αδελφού μου, Χρήστου Γεωργιάδη :)

Thursday, April 12, 2012

Εθνικές Εκλογές 6-5-2012 - Ποιον Υποστηρίζω

Πολιτικός Χάρτης, αποτέλεσμα ageor

Υποσχέθηκα ότι θα πάρω θέση για τις εκλογές μόλις προκηρυχθούν. Όχι ότι δεν είχα θέση ως τώρα (στον Πολιτικό Χάρτη τοποθετούμαι στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό), αλλά είναι ώρα να πάω από τη shortlist στην οριστική απόφαση, ώστε να προλάβω να δραστηριοποιηθώ πιο ενεργά υπέρ όποιου καταλήξω να στηρίξω.

Η shortlist περιλαμβάνει (κατά χρονολογική σειρά) τη "Δημοκρατική Συμμαχία", τη "Δημιουργία, ξανά!" και τη σύμπραξη "Δράση"-"Φιλελεύθερη Συμμαχία".

Συμμετείχα ατομικά στη διαβούλευση σύμπραξης όλων αυτών και άλλων, μικρότερων σχηματισμών που έγινε ανεπίσημα γνωστή ως "Ενωτική Πρωτοβουλία" και συλλογικά στην προσπάθεια δημιουργίας ενός μεταρρυθμιστικού μετώπου με αιχμή τις Ομάδες Πολιτών, ως στέλεχος της Κίνησης Πολιτών "Ενωμένη Ελλάδα". Ήταν οι προσπάθειες ένωσης ενός ευρέως χώρου που θα συμφωνούσε στην ανατροπή του, κατ' ομολογία παντοιοτρόπως χρεοκοπημένου, πολιτικού μας συστήματος. Η συμφωνία θα στηριζόταν σε 5 βασικές θέσεις στις οποίες δεν βλέπω ποιος Έλληνας καλής πίστης θα διαφωνούσε, λαμβάνοντας υπόψιν τις εξαιρετικά κρίσιμες συνθήκες στις οποίες βρίσκεται η Ελλάδα.

Για λόγους που κυμαίνονται μεταξύ των γενικότερων δυσχερειών των Ελλήνων να συνεργαζόμαστε, αλλά και αντικειμενικής δυσκολίας στη δημιουργία ενός μείγματος πολιτικών δυνάμεων που θα άθροιζαν υψηλότερη απήχηση από τα επιμέρους ποσοστά τους, οι προσπάθειες ελάχιστα απέδωσαν. Έτσι, φτάσαμε στις ανεξάρτητη κάθοδο των παραπάνω σχηματισμών στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και στην ανάγκη να οριστικοποιήσω τη θέση μου μεταξύ τους:
  • Η "Δημοκρατική Συμμαχία" έκανε κάποιες γενικόλογες και συζητήσιμης ειλικρίνειας αναφορές σε ενότητα και συνεργασία του φιλελεύθερου, μεταρρυθμιστικού χώρου. Ποτέ δεν διατύπωσε συγκεκριμένη δημόσια πρόταση, ενώ απαξίωσε άδικα κάποιες προσπάθειες. Και ποτέ δεν έδωσε δημόσια απάντηση σε προτάσεις άλλων. Η κα Ντόρα Μπακογιάννη, αν και με πείθει ότι είναι ειλικρινώς φιλελεύθερη, αποτελεί αναμφισβήτητο βαρύδι για το κόμμα της σε μια εποχή που απαιτεί δραστικές αλλαγές και αποκοπή από το παρελθόν. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω το σθένος της ΔημΣυμ να αρθρώνει σε όλη τη βραχεία ζωή της φιλελεύθερο, μεταρρυθμιστικό, αντιδημοφιλή λόγο, μόνη μέσα στη βουλή και αυτό αποκλειστικά είναι που την έβαλε στη shortlist.
  • Η "Δημιουργία, Ξανά!" είναι ένα πολύ καινούργιο κόμμα, προερχόμενο από τη βάση του. Συμμετείχε υπό συνθήκες που τελικά δεν ίσχυσαν, στην Ενωτική Πρωτοβουλία. Η ορμή του καινούργιου είναι συγκινητική, αλλά οδηγεί και σε υπερβολές. Ο εξαιρετικά επικοινωνιακός Θάνος Τζήμερος εκφράζει γνήσια τη σκέψη και το λόγο του ευρύτερου φάσματος πολιτών από όλους τους συναφείς σχηματισμούς στις διαπιστώσεις και στη διατύπωση, αλλά λιγότερο στις ριζοσπαστικές, πάντως, λύσεις που προτείνει και ευαγγελίζεται. Διατύπωσε και δημόσια πρόταση συνεργασίας που δεν έτυχε δημόσιας απάντησης. Παρά την αλματώδη πρόοδο, ο χρόνος είναι εξαιρετικά βραχύς για να αποκτήσει την δημοσιότητα, αναγνωρισιμότητα και κρίσιμη μάζα που απαιτείται για να επιτύχει είσοδο στη βουλή.
  • Η σύμπραξη "Δράσης" και "Φιλελεύθερης Συμμαχίας" έγινε νωρίς και μας γέμισε ελπίδα για τη δυνάμει διεύρυνσή της. Παρά την ειλικρινή πρόθεση του κου Στέφανου Μάνου, η συμμετοχή της Δράσης στις προσπάθειες σύμπραξης του ευρύτερου χώρου δεν υπήρξε όσο καταλυτική και αποτελεσματική μπορούσε & θα περίμενε κανείς. Έστω κι έτσι, είναι ο μόνος σχηματισμός που αποτελεί σύμπραξη με όμορό του κόμμα και με πολλές ανεξάρτητες προσωπικότητες ακόμα και της (μεταρρυθμιστικής) αριστεράς! Παρά τις τεχνηέντως καλλιεργούμενες φήμες περί του αντιθέτου, ο κος Στέφανος Μάνος δεν υπήρξε ποτέ επαγγελματίας της πολιτικής, ούτε αποτυχημένος επιχειρηματίας. Υπήρξε ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που με αυταπόδεικτο πολιτικό κόστος έπραξε πάντα κατά συνείδηση και, παρά την αντιδημοφιλία των απόψεών του ακόμα και μέσα στο κόμμα του, άφησε πίσω του πολύ σημαντικό και διαχρονικό έργο στα υπουργεία που υπηρέτησε.
Η απόφαση υπήρξε ευκολότερη από το αναμενόμενο. Θα προτιμούσα τη σύμπραξη όλων των παραπάνω και αυτών που θα προσήλκυε η δυναμική της, σύμφωνα και με τους στόχους και τις προσπάθειες της "Ενωμένης Ελλάδας". Ευτυχώς, δεν υπάρχει χαμένη ψήφος σε αυτές τις εκλογές. Αποδοκιμάζουμε τα κόμματα εξουσίας και το πελατειακό τους κράτος και ελάχιστη διαφορά κάνει ποιο από τα δύο θα είναι πρώτο. Έτσι, μπορούμε να ψηφίσουμε κατά συνείδηση. Πιθανολογώντας ότι το πολύ ένα από αυτά τα κόμματα θα πετύχει είσοδο στη βουλή, ως τώρα έτεινα να υποστηρίξω το σχήμα που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να μπει στη βουλή κι ας μην ήταν η πρώτη μου προτίμηση.

Σύμφωνα με το "Πολιτικό Βαρόμετρο 103, Απρίλιος 2012" της Public Issue, η Δράση-ΦιΣ κυμαίνεται στο 2% στην πρόθεση ψήφου, το ίδιο με τη (στάσιμη για καιρό) ΔημΣυμ, αλλά με σημαντική δυναμική. Στη συνείδησή μου, η εμπειρία, η συνέπεια & η καλή μαρτυρία του κου Μάνου και η επίτευξη συμπράξεων της "Δράσης" με φορείς και αξιόλογα πρόσωπα (όχι μόνο του στενού φιλελεύθερου χώρου) γέρνουν άνετα τη ζυγαριά. Με δικαίωμα μίας ψήφου και με το ένα ζευγάρι χέρια που διαθέτω, υποστηρίζω και θα εργαστώ για τη "Δράση"-"Φιλελεύθερη Συμμαχία".
Λογότυπο Δράσης

Γνωρίζω αξιόλογα στελέχη σε όλα αυτά τα κόμματα και μακάρι όλοι να επιτύχουν την είσοδό τους στη βουλή. Εξακολουθώ να ελπίζω σε ωριμότερες σκέψεις στις επόμενες εκλογές, που φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν σύντομα και εύχομαι καλό αγώνα και είσοδο στη βουλή σε όλους.


ΥΓ 1. Με ένα κάπως ανορθόδοξο τρόπο, η ανάρτηση "Τι Να Ψηφίσεις Στις Εκλογές – Ένας Οδηγός"
πιστεύω ότι καταλήγει στην ίδια shortlist με εμένα.
ΥΓ 2. Βάρυνε η υποψηφιότητα με τη Δράση ως ανεξάρτητου στη Β' Αθηνών του αδελφού μου, Χρήστου Γεωργιάδη στην απόφασή μου; Ασφαλώς, ευτυχώς με τρόπο σύμφωνο με την επιλογή μου :)
ΥΓ3. Καθώς η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, υπάρχει λίγος χρόνος ακόμα για την έκπληξη και την συμπόρευση των μεταρρυθμιστικών κομμάτων και φορέων σε ενιαίο μέτωπο. Είθε!