Happening now / Featured video


Tuesday, April 17, 2012

Εθνικές Εκλογές 2012. Γιατί μεταξύ αυτών των Κομμάτων;

Ανέλυσα πρόσφατα γιατί στις ερχόμενες εκλογές της 6/5/2012 υποστηρίζω τη Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία στο άρθρο μου "Εθνικές Εκλογές 6-5-2012 - Ποιον Υποστηρίζω". Δεν χρησιμοποιώ το ρήμα "ψηφίζω", σεβόμενος τη μυστικότητα της ψήφου. Ο νοών, νοείτω...

Σε αυτή τη δημοσίευση ξεκίνησα από τη shortlist των μεταρρυθμιστικών κομμάτων στην οποία είχα καταλήξει αρκετά νωρίτερα, αλλά δεν ανέλυσα πώς κατέληξα σε αυτή, ούτε γιατί αναμιγνύομαι για πρώτη φορά τόσο ενεργά σε εθνικές εκλογές:

Προσωπικά θέλω να η Ελλάδα να μείνει στο Ευρώ και να απαλλαγεί από το πελατειακό κράτος και τους εκπροσώπους του συνδικαλιστές και επαγγελματίες της πολιτικής (για πολλοστή φορά: ο Στέφανος Μάνος είναι παλιός πολιτικός, αλλά όχι επαγγελματίας της πολιτικής!). Συνεπώς, η επιλογή που καλούμαστε να κάνουμε δεν είναι αν θέλουμε μνημόνιο ή όχι, αλλά αν θέλουμε την Ελλάδα μια υγιή χώρα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη ή όχι.

Δεν απέτυχε το μνημόνιο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν σε όλους τους τόνους οι αντιμνημονιακοί. Η μόνη αποτυχία που υπήρξε πέραν της ίδιας της χρεοκοπίας ήταν η συνειδητή άρνηση του πολιτικού συστήματος να εφαρμόσει το μνημόνιο (Εκδήλωση Π80 Πέμπτη 5 Απριλίου, 18:30 στο Γκάζι: Το τέλος της μεταπολίτευσης απαιτεί μια άλλη πολιτική: Γιάννης Ραγκούσης στο 10:30 & 17:55 και Μάνος Ματσαγκάνης στο 6:50) για χατήρι του πελατειακού κράτους.

Εσείς διαβάσατε το μνημόνιο ή κάποιον εμπιστεύεστε, αν λέτε ότι δεν είναι καλό; Ποιά από τα 63 μέτρα του μνημονίου θεωρείτε θετικά; Με ποια διαφωνείτε; Ο συντομότερος, μάλλον ο μόνος βιώσιμος τρόπος να απαλλαγούμε από το μνημόνιο είναι να το εφαρμόσουμε! Όχι επειδή τα λέει όλα καλά, αλλά επειδή χωρίς πολλά από αυτά που λέει δεν γίνεται τίποτα. Επίσης, διότι αυτά που δεν μας αρέσουν συνδέονται κυρίως με την ενδεχόμενη αποτυχία στην εφαρμογή του. Και διότι προτάσεις όπως των Καζάκη και Βαρουφάκη περί του αντιθέτου δεν μου φαίνονται βιώσιμες (παρακαλώ εξηγείστε μου πώς θα παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, ή πώς θα επιβιώσουμε επιστρέφοντας στην πληθωριστική δραχμή αρνούμενοι το χρέος (χρεοκοπημένοι, έχοντας κάνει στάση πληρωμών), χωρίς πρωτογενές πλεόνασμα και με το τρέχον έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο). Ιδού μερικές σκέψεις:
  • Το ΠΑΣΟΚ μας πήγε στο μνημόνιο χωρίς να είναι βέβαιο ότι ήταν αναπόφευκτο όταν ανέλαβαν την κυβέρνηση. Με προκλητικό τρόπο αρνήθηκαν πεισματικά να το εφαρμόσουν, εκτός από το φοροεισπρακτικό τμήμα του και αυτό με άδικο, οριζόντιο τρόπο δικών του επιλογών, τις οποίες απέδιδε στην Τριμερή. Επίσης, είναι διαχρονικά υπεύθυνο για το ύψος του χρέους που παρήγαγε κυρίως κατανάλωση, συντεχνίες και κακές συνήθειες
  • Η ΝΔ, αφού αντέδρασε λυσσωδώς στο μνημόνιο, περιμένοντας να εισπράξει τις απώλειες του ΠΑΣΟΚ, στο τέλος συνέπλευσε και συγκυβέρνησε, εξίσου άκομψα. Τώρα, μας υπόσχεται εκλογές μέχρι τελικής πτώσεως (δεν θα χρειαστούν πολλές, είμαστε ήδη γονατισμένοι) για να λάβει αυτοδυναμία να ολοκληρώσει την... μη απελευθέρωση των επαγγελμάτων
  • Η αριστερά, με το μόνιμο τροπάριο κάθε δυνατής παραλλαγής άρνησης στα πάντα, με αφήνει αδιάφορο πολλά χρόνια τώρα. Ο (αριστερός) Γιώργος Προκοπάκης απαντά στις ανεφάρμοστες προτάσεις τους στο άρθρο του "Βαρύγδουπες κενολογίες ως πολιτική πρόταση". Θα ήθελα πολύ να μπορώ να κάνω ξεχωριστή αναφορά στη ΔημΑρ, αλλά ο φιλοευρωπαϊκός, μεταρρυθμιστικός της χαρακτήρας εξαντλείται στα λόγια, ενώ ψηφίζει πάνω-κάτω ό,τι και ο ΣΥΡΙΖΑ
  • Ο ΛαΟΣ ελίσσεται τόσο πολύ που δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω πού τοποθετείται εκάστοτε στα θέματα, εξανεμίζοντας όποια καλή πρόταση έχει παρουσιάσει κατά καιρούς
  • Η Χρυσή Αυγή είναι τελείως εκτός της ιδεολογίας μου και ομολογώ ότι δεν έχω εξετάσει τις θέσεις της. Αν κάποιος νομίζει ότι θα με ενδιέφεραν, παρακαλώ να μου τις επισημάνει
  • Πολλά από τα νέα κόμματα, στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο νέα. Δηλώνουν αντιμνημονιακοί και αυτό σε μένα φτάνει, δεν είναι αυτό το δίλλημα. Ενδεικτικά, οι κοι Καμμένος & Δημαράς και Καζάκης θέλουν να πάρουν πίσω τις εθνικές υπογραφές μας, τάζοντας εύκολες λύσεις. Η κα Κατσέλη και ο κος Καστανίδης, υπερήφανοι υπουργοί προστασίας του πελατειακού κράτους επικαλούνται πρωτογενή πλεονάσματα τα οποία μόνο αυτοί γνωρίζουν για να υποστηρίξουν τη λυσσώδη αντίστασή τους στην εφαρμογή του μνημονίου που οι ίδιοι ψήφισαν
  • Υπάρχουν πραγματικά νέα κόμματα, χωρίς επαγγελματίες της πολιτικής. Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας έχει υγιείς θέσεις, αλλά ασαφείς ως προς την εφαρμογή των δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει ή της εναλλακτικής που προτείνουν. Και έχει μια έντονη σύνδεση με το στράτευμα, που στο μυαλό μου παραπέμπει σε θεματικό κόμμα, πχ. όπως θεωρώ τους Οικολόγους-Πράσινους και τους, επίσης νέους Πειρατές. Παρά αρκετές καλές τους θέσεις, η κρισιμότητα των συνθηκών δεν μου επιτρέπει να ασχοληθώ περαιτέρω μαζί τους.
Υπάρχει μια αρκετά ευρεία συμφωνία για πολλά από αυτά που χρειάζονται να γίνουν για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Δυστυχώς, τα λόγια είναι τσάμπα και τα κόμματα που κυβέρνησαν και τώρα "συμφωνούν" έχουν ήδη δώσει δείγμα γραφής για την αξία του λόγου τους.

Από τα υπόλοιπα, τα μόνα που προσεγγίζουν την κρίση με τρόπο συμβατό με τις απόψεις μου, είναι αυτά που βρέθηκαν στη shortlist, κατά σειρά προτίμησης, η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία, η Δημιουργία, Ξανά! και η Δημοκρατική Συμμαχία. Είναι οι μόνοι πολιτικοί σχηματισμοί που συμμετέχουν στις εκλογές και εκπροσωπούν ιδεολογικά (όχι κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία & ενάντια στο DNA τους) την απαιτούμενη κοινή λογική και αυτά που τόσο, τόσοι αναγνωρίζουμε ότι χρειάζεται η Ελλάδα: εξυγίανση της χώρας, παραμονή στην Ευρωζώνη και απαλλαγή από το πελατειακό κράτος και τους εκπροσώπους του.

Τα πράγματα δεν συμβαίνουν πια μόνα τους, ούτε μας επιτρέπεται πλέον να κοιτάζουμε τη δουλειά μας, ενώ η κυβέρνησή μας κάνει ό,τι νομίζει. Η αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης κάνει το ρόλο των μικρών κομμάτων σημαντικότερο από ποτέ και το ρόλο του καθενός μας στην είσοδό τους στη βουλή κρισιμότερο από ποτέ. Σε αυτή την εκλογή αποδοκιμασίας των κομμάτων που κυβέρνησαν, αλλά και αυτών που ανέχθηκαν ή επικρότησαν τις διαχρονικά λάθος πολιτικές, δεν υπάρχει χαμένη ψήφος. Αναλαμβάνω την ευθύνη να πάρω θέση και σας καλώ να συμμετέχετε σε αυτές τις εκλογές με τις παρακάτω προτάσεις:
  • Προσερχόμαστε!
  • Διαλέγουμε Κόμμα εκτός βουλής
  • Διαλέγουμε Κόμμα χωρίς βουλευτές αυτής της βουλής κά. επαγγελματίες της πολιτικής
  • Φροντίζουμε σχολαστικά να ρίξουμε έγκυρο ψηφοδέλτιο
  • Συμμετέχουμε, Προωθούμε το Event του Facebook "ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ" (http://facebook.com/events/389281781092786/)
  • Ευαισθητοποιούμε όσους μπορούμε, θυμίζοντας:
    ♫♩ Τα λευκά, τα άκυρα και την αποχή ♪♫
    ♬♪ μοιράζονται τα κόμματα που μπαίνουν στη βουλή ♩♬
Η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία καλύπτει όλες τις προδιαγραφές! Επιπροσθέτως, δίνει σε μερικούς από εμάς την δυνατότητα να στηρίξουμε την υποψηφιότητα με τη Δράση ως ανεξάρτητου στη Β' Αθηνών του αδελφού μου, Χρήστου Γεωργιάδη :)

Thursday, April 12, 2012

Εθνικές Εκλογές 6-5-2012 - Ποιον Υποστηρίζω

Πολιτικός Χάρτης, αποτέλεσμα ageor

Υποσχέθηκα ότι θα πάρω θέση για τις εκλογές μόλις προκηρυχθούν. Όχι ότι δεν είχα θέση ως τώρα (στον Πολιτικό Χάρτη τοποθετούμαι στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό), αλλά είναι ώρα να πάω από τη shortlist στην οριστική απόφαση, ώστε να προλάβω να δραστηριοποιηθώ πιο ενεργά υπέρ όποιου καταλήξω να στηρίξω.

Η shortlist περιλαμβάνει (κατά χρονολογική σειρά) τη "Δημοκρατική Συμμαχία", τη "Δημιουργία, ξανά!" και τη σύμπραξη "Δράση"-"Φιλελεύθερη Συμμαχία".

Συμμετείχα ατομικά στη διαβούλευση σύμπραξης όλων αυτών και άλλων, μικρότερων σχηματισμών που έγινε ανεπίσημα γνωστή ως "Ενωτική Πρωτοβουλία" και συλλογικά στην προσπάθεια δημιουργίας ενός μεταρρυθμιστικού μετώπου με αιχμή τις Ομάδες Πολιτών, ως στέλεχος της Κίνησης Πολιτών "Ενωμένη Ελλάδα". Ήταν οι προσπάθειες ένωσης ενός ευρέως χώρου που θα συμφωνούσε στην ανατροπή του, κατ' ομολογία παντοιοτρόπως χρεοκοπημένου, πολιτικού μας συστήματος. Η συμφωνία θα στηριζόταν σε 5 βασικές θέσεις στις οποίες δεν βλέπω ποιος Έλληνας καλής πίστης θα διαφωνούσε, λαμβάνοντας υπόψιν τις εξαιρετικά κρίσιμες συνθήκες στις οποίες βρίσκεται η Ελλάδα.

Για λόγους που κυμαίνονται μεταξύ των γενικότερων δυσχερειών των Ελλήνων να συνεργαζόμαστε, αλλά και αντικειμενικής δυσκολίας στη δημιουργία ενός μείγματος πολιτικών δυνάμεων που θα άθροιζαν υψηλότερη απήχηση από τα επιμέρους ποσοστά τους, οι προσπάθειες ελάχιστα απέδωσαν. Έτσι, φτάσαμε στις ανεξάρτητη κάθοδο των παραπάνω σχηματισμών στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και στην ανάγκη να οριστικοποιήσω τη θέση μου μεταξύ τους:
  • Η "Δημοκρατική Συμμαχία" έκανε κάποιες γενικόλογες και συζητήσιμης ειλικρίνειας αναφορές σε ενότητα και συνεργασία του φιλελεύθερου, μεταρρυθμιστικού χώρου. Ποτέ δεν διατύπωσε συγκεκριμένη δημόσια πρόταση, ενώ απαξίωσε άδικα κάποιες προσπάθειες. Και ποτέ δεν έδωσε δημόσια απάντηση σε προτάσεις άλλων. Η κα Ντόρα Μπακογιάννη, αν και με πείθει ότι είναι ειλικρινώς φιλελεύθερη, αποτελεί αναμφισβήτητο βαρύδι για το κόμμα της σε μια εποχή που απαιτεί δραστικές αλλαγές και αποκοπή από το παρελθόν. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω το σθένος της ΔημΣυμ να αρθρώνει σε όλη τη βραχεία ζωή της φιλελεύθερο, μεταρρυθμιστικό, αντιδημοφιλή λόγο, μόνη μέσα στη βουλή και αυτό αποκλειστικά είναι που την έβαλε στη shortlist.
  • Η "Δημιουργία, Ξανά!" είναι ένα πολύ καινούργιο κόμμα, προερχόμενο από τη βάση του. Συμμετείχε υπό συνθήκες που τελικά δεν ίσχυσαν, στην Ενωτική Πρωτοβουλία. Η ορμή του καινούργιου είναι συγκινητική, αλλά οδηγεί και σε υπερβολές. Ο εξαιρετικά επικοινωνιακός Θάνος Τζήμερος εκφράζει γνήσια τη σκέψη και το λόγο του ευρύτερου φάσματος πολιτών από όλους τους συναφείς σχηματισμούς στις διαπιστώσεις και στη διατύπωση, αλλά λιγότερο στις ριζοσπαστικές, πάντως, λύσεις που προτείνει και ευαγγελίζεται. Διατύπωσε και δημόσια πρόταση συνεργασίας που δεν έτυχε δημόσιας απάντησης. Παρά την αλματώδη πρόοδο, ο χρόνος είναι εξαιρετικά βραχύς για να αποκτήσει την δημοσιότητα, αναγνωρισιμότητα και κρίσιμη μάζα που απαιτείται για να επιτύχει είσοδο στη βουλή.
  • Η σύμπραξη "Δράσης" και "Φιλελεύθερης Συμμαχίας" έγινε νωρίς και μας γέμισε ελπίδα για τη δυνάμει διεύρυνσή της. Παρά την ειλικρινή πρόθεση του κου Στέφανου Μάνου, η συμμετοχή της Δράσης στις προσπάθειες σύμπραξης του ευρύτερου χώρου δεν υπήρξε όσο καταλυτική και αποτελεσματική μπορούσε & θα περίμενε κανείς. Έστω κι έτσι, είναι ο μόνος σχηματισμός που αποτελεί σύμπραξη με όμορό του κόμμα και με πολλές ανεξάρτητες προσωπικότητες ακόμα και της (μεταρρυθμιστικής) αριστεράς! Παρά τις τεχνηέντως καλλιεργούμενες φήμες περί του αντιθέτου, ο κος Στέφανος Μάνος δεν υπήρξε ποτέ επαγγελματίας της πολιτικής, ούτε αποτυχημένος επιχειρηματίας. Υπήρξε ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που με αυταπόδεικτο πολιτικό κόστος έπραξε πάντα κατά συνείδηση και, παρά την αντιδημοφιλία των απόψεών του ακόμα και μέσα στο κόμμα του, άφησε πίσω του πολύ σημαντικό και διαχρονικό έργο στα υπουργεία που υπηρέτησε.
Η απόφαση υπήρξε ευκολότερη από το αναμενόμενο. Θα προτιμούσα τη σύμπραξη όλων των παραπάνω και αυτών που θα προσήλκυε η δυναμική της, σύμφωνα και με τους στόχους και τις προσπάθειες της "Ενωμένης Ελλάδας". Ευτυχώς, δεν υπάρχει χαμένη ψήφος σε αυτές τις εκλογές. Αποδοκιμάζουμε τα κόμματα εξουσίας και το πελατειακό τους κράτος και ελάχιστη διαφορά κάνει ποιο από τα δύο θα είναι πρώτο. Έτσι, μπορούμε να ψηφίσουμε κατά συνείδηση. Πιθανολογώντας ότι το πολύ ένα από αυτά τα κόμματα θα πετύχει είσοδο στη βουλή, ως τώρα έτεινα να υποστηρίξω το σχήμα που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να μπει στη βουλή κι ας μην ήταν η πρώτη μου προτίμηση.

Σύμφωνα με το "Πολιτικό Βαρόμετρο 103, Απρίλιος 2012" της Public Issue, η Δράση-ΦιΣ κυμαίνεται στο 2% στην πρόθεση ψήφου, το ίδιο με τη (στάσιμη για καιρό) ΔημΣυμ, αλλά με σημαντική δυναμική. Στη συνείδησή μου, η εμπειρία, η συνέπεια & η καλή μαρτυρία του κου Μάνου και η επίτευξη συμπράξεων της "Δράσης" με φορείς και αξιόλογα πρόσωπα (όχι μόνο του στενού φιλελεύθερου χώρου) γέρνουν άνετα τη ζυγαριά. Με δικαίωμα μίας ψήφου και με το ένα ζευγάρι χέρια που διαθέτω, υποστηρίζω και θα εργαστώ για τη "Δράση"-"Φιλελεύθερη Συμμαχία".
Λογότυπο Δράσης

Γνωρίζω αξιόλογα στελέχη σε όλα αυτά τα κόμματα και μακάρι όλοι να επιτύχουν την είσοδό τους στη βουλή. Εξακολουθώ να ελπίζω σε ωριμότερες σκέψεις στις επόμενες εκλογές, που φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν σύντομα και εύχομαι καλό αγώνα και είσοδο στη βουλή σε όλους.


ΥΓ 1. Με ένα κάπως ανορθόδοξο τρόπο, η ανάρτηση "Τι Να Ψηφίσεις Στις Εκλογές – Ένας Οδηγός"
πιστεύω ότι καταλήγει στην ίδια shortlist με εμένα.
ΥΓ 2. Βάρυνε η υποψηφιότητα με τη Δράση ως ανεξάρτητου στη Β' Αθηνών του αδελφού μου, Χρήστου Γεωργιάδη στην απόφασή μου; Ασφαλώς, ευτυχώς με τρόπο σύμφωνο με την επιλογή μου :)
ΥΓ3. Καθώς η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, υπάρχει λίγος χρόνος ακόμα για την έκπληξη και την συμπόρευση των μεταρρυθμιστικών κομμάτων και φορέων σε ενιαίο μέτωπο. Είθε!