Happening now / Featured video


Tuesday, May 20, 2008

Αγωγές κατά Πολιτικών & Δημοσιογράφων

Η αυθαιρεσία και ασυδοσία έχουν μακρά ιστορία στον τόπο μας. Αυτές τις μέρες είναι πάλι επίκαιρη η συζήτηση αν είναι δεοντολογικό ή όχι να γίνονται αγωγές κατά μελών του κοινοβουλίου & δημοσιογράφων.

Κυριαρχεί το σκεπτικό ότι οι αιτούμενες υπέρογκες αποζημιώσεις θα φιμώσουν, δυνάμει, τις ανεξάρτητες φωνές των πολιτικών και των δημοσιογράφων.

Βέβαια, οι πρώτοι τυγχάνουν βουλευτικής ασυλίας, οπότε δεν κινδυνεύουν και τόσο. Εκτός, δε, από την ασυλία, έχουν νομοθετήσει με επιμέλεια ώστε να μη φταίνε ποτέ και για τίποτα. Στο πλαίσιο δε αυτό φαίνεται ότι, τελευταία, υπάγεται και η ανενδοίαστη εκτόξευση ανυπόστατων (;) χαρακτηρισμών κατά ιδιωτών, εν προκειμένω παραγόντων του οικονομικού βίου της χώρας που... βγάζουν χρήματα.

Οι δεύτεροι, πάλι, δεν μας έχουν πείσει για την ανεξαρτησία τους, ούτε για τα ευγενή τους κίνητρα, όταν καταφέρονται, συχνά συκοφαντικά, εναντίον όποιου είτε θελήσουν, είτε λάβουν εντολή να "καταδιώξουν". Δύο απλά και πρόσφατα παραδείγματα άσκησης επιλεκτικής (μήπως και "στρατευμένης";) δημοσιογραφίας είναι τα "αυθαίρετα" και η "παράνομη εργασία" (τα εισαγωγικά διότι δεν έχω καταλήξει τι ακριβώς συμβαίνει) που αποκάλυψαν οι "ανεξάρτητοι" δημοσιογράφοι του τόπου μας για τους δύο υπουργούς (ο ένας ήδη πρώην) της κυβέρνησης. Η έρευνά τους, βέβαια, περιορίστηκε στους υπουργούς-στόχους και σε καμμία περίπτωση δεν έξάντλησε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου, ως ώφειλε για να είναι σοβαρή.

Δεν υποστηρίζω σε καμία περίπτωση ότι οι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και οποιοσδήποτε άλλος δε δικαιούνται να λένε ό,τι θέλουν, κάθε άλλο. Τσάμπα μάγκες, όμως; Γιατί τόση διαμαρτυρία όταν ο θιγόμενος διεκδικεί νομίμως την αποκατάσταση του ονόματός του; Είμαστε τόσο δημοκράτες που εξαντλούμαστε στην ύβρη και τα δικαιώματα (ορισμένων, μόνο) σ' αυτή, αλλά η αλήθεια μας αφήνει αδιάφορους; Και τι προτείνουν εναλλακτικά αυτοί που λένε "να μην καταστρέφονται οι άνθρωποι για μία κουβέντα" σαν αποδεκτή αντίδραση των θιγομένων;

Είναι, άραγε, τυχαίο που οι μόνες φωνές που ακούω να αντιδρούν στις αγωγές είναι ακριβώς οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι, που με θράσος διεκδικούν ελευθερία στην αυθαιρεσία;

Μήπως εκτός από την ψήφο εμπιστοσύνης τους στη δημοκρατία ("μόνο εμείς θα αυθαιρετούμε") διαδηλώνουν ομοίως και την εμπιστοσύνη τους στη δικαιοσύνη, την οποία εμμέσως θεωρούν αναρμόδια να λύσει τη διαφορά; Μήπως έτσι αμφισβητούν τους νόμους που οι βουλευτές έχουν ψηφίσει και οι δημοσιογράφοι, θεωρητικά, υπερασπίζονται και ελέγχουν; Μήπως αυτοκαταργούνται;

Monday, May 19, 2008

"Κόψιμο" Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα

Διαβάζω κι εγώ τα σχόλια και τις επιστολές για το "κόψιμο" του ΡΧΣ από την ΕΡΤ. Δε θεωρώ τον εαυτό μου απαισιόδοξο, αλλά δεν περίμενα τίποτα καλύτερο από την κρατικοδίαιτη ΕΡΤ. Την ίδια ΕΡΤ που χαρατσώνει ακόμα και τους πεθαμένους μέσω των λογαριασμών ΔΕΗ για να είναι σε θέση να μας παρέχει ποιοτικό πρόγραμμα, τάχα μου.

Κε Κούλογλου, συγχαρητήρια για την αξιέπαινη παρουσία σας στη δημοσιογραφία και τα τηλεοπτικά πράγματα. Ό,τι απώλεια υπάρξει από την απουσία σας από το γυαλί θα είναι των θεατών σας, δηλαδή δική μας και όχι δική σας.

Εκείνο που περιμένω με ενδιαφέρον είναι να δω αν τα δάκρυα σύσσωμου του πολιτικού και δημοσιογραφικού κόσμου είναι ειλικρινή ή κροκοδείλια. Διότι, κρίνοντας από τις αντιδράσεις, τα ιδιωτικά κανάλια θα έπρεπε να σπρώχνονται ποιο θα πρωτοδώσει τηλεοπτικό χρόνο στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα. Ή μήπως θέλουμε τον κο Κούλογλου στην τηλεόραση όπως θέλαμε παλαιότερα τον κ. Κύρκο στη Βουλή: "ας το φροντίσουν οι άλλοι";

Κε Κούλογλου, μας λυπεί η συμπεριφορά της ΕΡΤ, αλλά για εσάς δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Υπάρχει και το Υou Tube και όχι μόνο... Ας ελπίσουμε να γίνει το τέλος του κόσμου για τους διοικούντες της και, γιατί όχι, και για την ίδια.

Για περισσότερα, δείτε τη συλλογή ανακοινώσεων, επιστολών κτλ. στον ιστοχώρο του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα.